Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η ύπαρξη στην Καλή Βρύση Δράμας ιερού Διονυσιακής λατρείας πρώιμων ελληνιστικών χρόνων, που σώζεται σε αρκετά καλή κατάσταση. Η περιοχή πλούσια σε αρχαιότητες από τους προϊστορικούς μέχρι τους βυζαντινούς χρόνους, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτιστικής και ιστορικής φυσιογνωμίας του τόπου αυτού. Το Ιερό βρίσκεται στη θέση «μικρή τούμπα» και απέχει 2,5 χλμ. από την Καλή Βρύση, ενώ βρίσκεται και σε μικρή απόσταση από το σπήλαιο των πηγών του ποταμού Αγγίτη. Πρόκειται για ορθογώνιο κτηριακό συγκρότημα, διαστάσεων 34x16 μ., που σώζεται σε καλή κατάσταση και εσωτερικά χωρίζεται σε τρεις κύριες περιοχές Α’, Β’ και Γ’ που αποτελούν τις λειτουργικές ενότητες του Ιερού, με κύριο «χώρο αδύτου» τον χώρο Α’, που χρονολογικά ανήκει στο τέλος του 4ου με αρχές του 3ου π.Χ. αιώνα. Η άγρια λεηλασία και η καταστροφή από φωτιά του Ιερού στις αρχές του 3ου π.Χ. αιώνα, εποχή που περνούν οι Γαλάτες από την περιοχή μετά τη μάχη της Λυσιμάχειας, μαρτυρεί και το τέλος της ζωής του. Η λατρεία του Διονύσου είναι γνωστή στην ευρύτερη περιοχή, όπως φαίνεται και από δείγματα επιγραφικής και γλυπτικής (κεφάλι γενειοφόρου Διονύσου, καθώς και επιγραφή ρωμαϊκών χρόνων). Επίσης, βρέθηκε μικρών διαστάσεων πήλινο ομοίωμα ζωόμορφου μασκοφόρου, απόηχος της διονυσιακής λατρείας, δρώμενα που τελούνται ανελλιπώς τις ημέρες των Θεοφανείων στην Καλή Βρύση (Μπαμπούγερα).