Μια ωραία επίσης διαδρομή στην πόλη, είναι αυτή που μπορεί να ακολουθήσει κανείς από την πλατεία Καπνεργάτη προς την πλακόστρωτη οδό Κύπρου, με τα όμορφα νεοκλασικά κτίρια που υπάρχουν από την εποχή του καπνού και να καταλήξει στον δημοτικό κήπο. Η πλατεία Καπνεργάτη, που βρίσκεται επί των οδών Κασσάνδρου και Αβέρωφ, είναι η δεύτερη σημαντική και κεντρική πλατεία της πόλης, μετά την πλατεία Ελευθερίας. Στην πλατεία Καπνεργάτη βρίσκεται το μεγάλο κτίριο της Δημοτικής Καπναποθήκης, όπως και το μνημείο του Καπνεργάτη, στο οποίο οφείλει το όνομά της η πλατεία. Το μνημείο του Καπνεργάτη είναι δημιουργία του Δημητρίου Αρμακόλα, ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες γλύπτες. Το μνημείο τοποθετήθηκε στην ομώνυμη πλατεία το 1986. Απεικονίζει πρόσωπα τα οποία συμμετείχαν στο καπνεργατικό κίνημα, δύο άνδρες και μια γυναίκα, θέλοντας να δείξει και τη γυναικεία συμμετοχή στον αγώνα. Τα χέρια είναι ξεχωριστό γλυπτό το οποίο δείχνει τη δύναμη, την ταχύτητα και τη μαεστρία των χεριών του καπνεργάτη, ενώ συμβολίζει το μεροκάματο αλλά και την παραμονή στην εργασία. Κοιτώντας την επιβλητική Δημοτική Καπναποθήκη, στα αριστερά βρίσκεται η οδός “Κύπρου”, όπου περπατώντας κανείς κατά μήκος του πλακόστρωτου δρόμου συναντά τη Μονή Λαζαριστών, το Μέγαρο Wix, το Δημαρχείο, τη Μεγάλη Λέσχη και το Μέγαρο Τόκου. Στα αριστερά της οδού εκτείνεται ο Δημοτικός Κήπος και απλώνεται μέχρι την οδό Ελευθερίου Βενιζέλου και Αβέρωφ. Ο Δημοτικός Κήπος άρχισε να διαμορφώνεται το 1922 – 1924. Μέχρι τότε είχε αειθαλή δένδρα, τα οποία σώζονται από το 1913 (όταν θεωρούταν απομακρυσμένη περιοχή από το τότε κέντρο της πόλης, δηλαδή την γύρω περιοχή στην οδό Κουντουριώτου) και ήταν κατάσπαρτη από άγρια δασική βλάστηση. Έπειτα η περιοχή αποψιλώθηκε από τις δημοτικές αρχές και περιήλθε στην κατοχή του Δήμου Καβάλας. Στο κέντρο του Δημοτικού Κήπου ήταν τοποθετημένο το “ηρώον των εν πολέμοις Πεσόντων”. Ήταν ένα μαρμάρινο λιοντάρι ύψους 3 μέτρων, το οποίο κατασκευάστηκε το 1923 στη μνήμη των Καβαλιωτών που χάθηκαν στους απελευθερωτικούς αγώνες, από το 1912 ως το 1922. Στο λιοντάρι υπήρχε ένας ογκώδης τύμβος, που περιείχε εκτός από τα ονόματα ηρώων και περίτεχνα σμιλευμένα δάφνινα στεφάνια. Αργότερα οι Βούλγαροι, το πήραν από τη θέση του και το μετέφεραν στο Περιγιάλι, που ήταν η έδρα του στρατοπέδου τους και το είχαν ως έμβλημά τους. Μετά την απελευθέρωση, το ηρώον μεταφέρθηκε ξανά στο μέρος του και μετέπειτα στήθηκε στην πλατεία Δικαστηρίων, δηλαδή κοντά στις Καμάρες. Μετά το 1922, ο χώρος του Δημοτικού Κήπου ήταν η μόνη ακάλυπτη έκταση, στην οποία πραγματοποιούνταν οι πολυπληθέστερες συγκεντρώσεις. Γύρω από τον χώρο αυτόν είχαν ανεγερθεί οι μεγαλύτερες ξένες κυρίως κτιριακές επιχειρήσεις καπνού καθώς και οικίες καπνεμπόρων. Στο χώρο του Δημοτικού Κήπου υπήρχαν 3 βρύσες νερού, οι οποίες ήταν οι μοναδικές σ' όλη την περιοχή. Στη θέση που βρισκόταν το παλιό ηρώον, τοποθετήθηκε ένα νέο ηρώον για τη μνήμη των πεσόντων, έργο του Διονυσίου Γερολυμάτου και ένα άλλο άγαλμα, αυτό της φτερωτής Νίκης, έργο του Ιωάννη Παρμακέλη, τα οποία εγκαινιάσθηκαν τον Ιούλιο του 1970. Στο μνημείο υπάρχει η ανάγλυφη επιγραφή “Προμαχών μέμνησο”, οι συνθέσεις που αναπαριστούν ένα πληγωμένο μαχητή και τμήματα με μαραθωνομάχους, βυζαντινούς και αγωνιστές του 1821, που φέρονται να προσφέρουν δάφνες στον πληγωμένο μαχητή. Επίσης, υπάρχουν τμήματα με Μακεδονομάχους και πολεμιστές των μαχών του 1940, δείχνοντας τη συνέχεια που υπάρχει ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Όσο για το χάλκινο άγαλμα της Νίκης, αυτό είναι ένα σύμβολο πανάρχαιο. Όπως η διάσημη Νίκη της Σαμοθράκης, αλλά και η Νίκη του Παιωνίου στην Αρχαία Ολυμπία, συμβολίζει το αποτέλεσμα μιας θυσίας. Στα ανατολικά του Κήπου, στο κτίριο που στεγάζεται ο ΟΤΕ, υπήρχε διώροφο κτίσμα που έφερε την ονομασία “Αναγνωστήριο”, στο οποίο συστεγάζονταν το πρώτο Σωματείο Καπνεργατών Καβάλας, η “Ευδαιμονία”, που θεωρείται, από τους ιστορικούς του συνδικαλιστικού κινήματος, το πρώτο εργατικό Σωματείο επί Οθωμανικής περιόδου στα Βαλκάνια, καθώς και ο Πολιτιστικός Σύλλογος “Aισχύλος”. Ο Δημοτικός Κήπος, εκτός από το μνημείο ηρώον, είναι και χώρος αναψυχής, που περιλαμβάνει ένα σιντριβάνι με γλυπτό τη μορφή φώκιας και έχει γύρω από το σιντριβάνι παγκάκια για την ξεκούραση των πολιτών μετά από μια κουραστική βόλτα στην πόλη, καθώς και ένα χώρο αναψυκτήριου με το όνομα “Κήπος”.
Açıklama
.